Search for content, post, videos

Мушмула – неправедно запоставен дар на природата

Лековитата мушмула (Mespilus germanica) кај народот е позната како дива круша. Распространета е како дива листопадна грмушка висока два до пет метри или како одгледувано дрво кое може да порасне и до осум метри во височина. Потекнува од југозападна Азија, од каде што е пренесена во Европа, најпрвин во Грција и Италија, а набрзо се проширила низ Европа. Мушмулата е овошје во кое уживале старите Асирци и Вавилонци. Плиниј зборуваше за него како извор на одличен сок, а во „поновата“ историја го споменуваат и Сервантес и Чосер. Дури и Шекспир во најголемата љубовна приказна, за Ромео и Јулија, најде место за – мушмула. За своите лековити својства го користеле членовите на многу цивилизации, илјадници години, до последните сто години. Потоа, со воведувањето на модерното овошје, зеленчук и зачини, стана неправедно запоставено. Но, таа ситуација се менува. Мушмулата заслужено се враќа во секојдневните менија поради изобилството на хранливи материи и здрави состојки. Лековити плодови – Мушмулата е моќно антивоспалително средство кое благотворно делува на целиот организам. Со векови се користи за дигестивни проблеми – го потиснува воспалението на цревата и желудникот, ја елиминира надуеноста. Таа е моќен природен лаксатив. Поради своето антивирусно и антибактериско дејство, помага во ублажување на тонзилитис и воспаление на дишните патишта. Дивата круша е богата со хранливи материи и лековити состојки. Содржи протеини, јаглени хидрати, танини, пектини, органски киселини (јаболкова, винска, лимонска). Богата е со витамин Ц и Б витамини. Извор е на калиум, калциум, железо и магнезиум. Мушмулата е природен лек и лек кој можете да го користите на многу начини. Зрелите плодови се одличен лаксатив и диуретик. Поволно делува на воспаление на слузокожата на желудникот, но и на многу други стомачни проблеми. Поради завидната количина на витамин Ц се препорачуваат за лекување на скорбут. Пектинот присутен во ова овошје помага во намалување на холестеролот, ја подобрува функцијата на цревата, спречува запек и помага при лекување на различни воспалителни процеси во телото. Зелените плодови не се погодни за консумирање, но во вид на чај се користат за лекување и ублажување на многу здравствени проблеми. Тие ја запираат дијареата и крварењето. Незрелата мушмула е позната и како одлично антиинфламаторно средство. Помага при лекување на рани во устата. Листот се собира за медицински цели напролет, а во вид на чај е многу ефикасен за запирање на крварењето и за лекување на болести на непцата и усната шуплина. Цветот се бере од мај до јуни, се суши, а исто така се консумира во форма на чај за да се подобри варењето. Кората се отстранува од дрвото во пролет или есен. Во народната медицина се користи за лекување на маларија. Лековити својства имаат и семките од мушмули. Слузот ослободен од семките натопени во вода се користи за подготовка на масти кои имаат многу ефективни ефекти кај повредите на кожата. Тие се користат и за отстранување на камења во бубрезите, но за овој вид на терапија е потребна посебна претпазливост и стручен надзор, бидејќи семките содржат одреден процент на цијановодородна киселина. Мушмулата го подобрува видот, ги зајакнува црниот дроб и бубрезите, лечи вртоглавица, го подобрува варењето, помага при импотенција, го намалува холестеролот, помага при воспаление на крајниците и дишните патишта, ги отстранува стомачните тегоби, ја ублажува болката, ја елиминира несоницата, регулира низок притисок, благотворно делува на кожата и косата. Лековита моќ им била позната и на древните друиди и старите Римјании затоа некаде е позната како растение на друиди и римски војници. Потекнува од југозападна Азија и југоисточна Европа. Се одгледува во регионот на Каспиското Езеро, односно северен Иран, околу 3.000 години. Во Грција дошла околу 700 година п.н.е., а во Рим околу 200 година п.н.е. Тоа било многу важно овошје за време на Римската империја и средниот век. Римјаните ја донеле мушмула низ цела Европа, прво во Италија и Грција, каде што станала многу популарна. Интересно е и следново: Имено, доколку сте родени во периодот од 4 до 13 октомври, според келтската или друидската астрологија, вие сте во знакот на мушмула. Друидите ја сметале мушмулата за благородно растение чии плодови имале повеќекратна употреба. Кога оделе во битка или кога започнувале неизвесен план, го земале плодот од мушмула и го отворале. Ако во него пронајдоа непарен број семки, знаеле дека ќе бидат успешни, а ако пронајдат парен број семки, сè ќе одложат за некое подобро време.  Западната народна медицина ја користи мушмулата за лекување на запопстипација, неправилна столица и други дигестивни проблеми. Незрелата мушмула ја затегнува мукозната мембрана, па затоа се користи за запирање на крварење во усната шуплина, како што се крварење на непцата, забите, рани во устата. Може да се користи и за спречување на обилно менструално крварење, што им било познато дури и на древните друиди. Помага и при дијареа, дизентерија и во сите случаи кога е потребно затегнување на ткивото, но и противвоспалително дејство. Во овие случаи погодни се листовите, бидејќи содржат најмногу танини. Инаку, кората на мушмулата може да се користи во лекување на маларија наместо кинин. Чај против дијареа и крварење на непцата: Земете 1 лажица сечкани свежи мушмули. Плодовите од мушмулите прелијте ги со 2 дл. топла вода, поклопете и процедете по еден час. Пијте две до три шолји чај против дијареа, а за да го запрете крварењето на непцата плакнете ја устата неколку пати на ден. Ги решава проблемите со стомачната киселина: Јадете по 400 гр свежи и зрели мушмули секој ден. Поточно, после појадок и вечера земете и изедете 200 гр мушмула. Ова ќе го врати апетитот и ќе ја намали надуеноста предизвикана од недостаток на киселина во желудникот. Треба да се напомене дека не треба да претерувате со конзумирање на свежи мушмули, иако нивната кашеста сладост може да измами.

С.Ј.